پالیسی و ستراتیزی

افغانستان مواجه با چندین نوع خطرات می باشد. مهمترین آنها که مردمان این کشور را در ۳۰-۳۴ ولایت تحت تهدید قرار میدهد عبارت اند از زمین لرزه، زمستان شدید، لغزش زمین، برفکوچ، آبخیزی و همچنان خشک سالی و طوفان های ریگی.ایجاد دیپارتمنت حفاظت محیط زیست و مدیریت حوادث در دانشگاه کابل یکی از بزرگترین دستآورد های در این کشور می باشد، پارلمان کشور قانون مدیریت حوادث (DML) را در سال ۲۰۱۲ میلادی تصویب نمود و تحت این قانون برنامه ملی عملیاتی استراتیژیک (SNAP)، پالیسی ملی کاهش دهی، برنامه ملی مدیریت حوادث، برنامه سکتوری مدیریت حوادث و چندین طرز العمل به رهبری دفتر وزیر دولت در امور رسیده گی به حوادث جهت رهنمونی پروسۀ مدیریت حوادث بصورت سیستماتیک و بهتر، ایجاد گردیده است.

 خلا های عمده در مدیریت حوادث در این کشور قرار ذیل است:

  • آگاهی و آمادگی ناچیز،
  • عدم موجودیت نهاد نیرومند برای سیستم هوشدار های زودهنگام در کشور،
  • عدم توجه تمویل کننده گان به کاهش خطرات حوادث (DRR) و توانمندی بیرون رفت از مشکلات، چون مسائل بزرگ دیگر بشردوستانه در خور توجه تمویل کننده گان قرار داشت،
  • عدم جامعیت مدیریت بحران و در نتیجه عدم توانایی رسیدگی کامل به افراد آسیب پذیر،
  • عدم موجودیت ابزار و میکانیزم برای اطلاع رسانی خطرات ناشی از بحران و جمع آوری اطلاعات برای آگاهی دهی تصمیم گیرنده گان، و
  • ظرفیت پایین سازمانی و عدم موجودیت همآهنگی میان وزارت های مربوطه

این قانون راه را برای تغیر جهت تمام پروسه و استراتیژی مدیرت بحران در کشور هموار نمود تا بصورت درست به نیازمندی های آمادگی، کاهش، رسیدگی و ترمیم دوباره رسیدگی نماید. این قانون همچنان نیازمندی استراتیژیک دفتر وزیر در امور رسیده گی به حوادث را برای مدت پنج سال (۲۰۱۵-۲۰۱۹) آینده در عرصه مدیریت بحران برجسته ساخت.

اجزای کلیدی موقف استراتیژیک دفتروزیر در امور رسیده گی به حوادث قرار ذیل است؛

جزء (۱): ایجاد سیستم معلوماتی ملی مدیریت حوادث طبیعی و سیستم جامع هوشدار زودهنگام برای افراد آسیب پذیر تا خطرات حوادث طبیعی را درک کرده و در قابل آن مجادله نمایند.

جزء (۲): تقویت میکانیزم حقوقی و نهادی در تمام سطوح دولت برای موثریت سیستم مدیریت حوادث طبیعی.

جزء (۳): ادغام DRM، مفاهیم CCA و اجندای ارتجاعیت مردم و توسعه کشور. اقدامات جامعه کاهش خطرات به شمول چهارچوب اجتماعی برای کاهش خطرات.

جزء (۴): تقویت آمادگی به حوادث طبیعی در پروسۀ رسیده گی و بیرون رفت از حوادث در افغانستان در مطابقت با اصول ترمیم دوباره بصورت بهتر.

جزء (۵): دانش، تخلیق و تحصیلات برای ساختن "فرهنگ محافظت" و ارتجاعیت در تمام سطوح اقدامات مناسب ظرفیت سازی.