متن سخنرانی محترم نجیب آقا فهیم وزیر دولت در امور رسیدگی به حوادث در کنفرانس وزرای آسیایی پیرامون کاهش خطرات حوادث AMCDRR که در شهر آلان باتور، منگولیا برگزار شده است

0

جلالتمآبان رئیس کنفرانس، نماینده خاص سرمنشی سازمان ملل متحد برای کاهش خطر پذیری، رؤسای محترم هیأت نمایندگی کشورهای عضو کنفرانس، خانم ها و آقایان:
برایم جای مسرت است که خود را درجمع شما درین اجلاس با شکوه که به ابتکار (یو ان ای اس دی آر) و میزبانی  کشور مغولستان درین شهر زیبا برگزار شده است می بینم. به نمایندگی از دولت و مردم افغانستان بر گزاری این  کنفرانس را به کشور منگولیا، دفتر( یو ان آی اس دی آر) و هریک  شماها تبریک گفته و  امیدوارم  نتایج آن برای کاهش خطرات ناشی از حوادث مفید باشد.
من از کشوری درین کنفرانس نمایندگی میکنم که بر مبنای  گزارش سال ۲۰۱۶ جهانی حوادث و گزارش سال ۲۰۱۷ آسیا پسفیک حوادث، بخاطر  کمبود ظرفیت،  نا توانی در سازگاری، آسیب پذیری و حادثه خیز بودن  در ردیف یکی از ۱۵ کشور بسیار آسیب پذیر در سطح منطقه و  جهان شناخته شده است.
در سال جاری ما در کنار حوادث معمولی مانند برف کوچ، لغزش زمین و زمین لرزه، سیل و خشکسالی را که دو پدیده ظاهراً متضاد شمرده می شوند همزمان تجربه نمودیم. باران های شدید و سرازیر شدن سیلاب ها در اوج خشکسالی، پیچیدگی حوادث طبیعی ناشی از تغییرات اقلیمی را نشان میدهد. اثرات تغییرات اقلیمی درکشور ما در اشکال مختلف تغییر الگوی بارندگی از برف به باران، کاهش طول زمان بارندگی و  افزایش شدت آن، تغییر فصل بارندگی توام با افزایش درجه حرارت، تبخیر بیشتر و کاهش رطوبت خاک و بیابان زایی بیشتر خود را نشان داده است.
خشکسالی ۲۰ ولایت از ۳۴ ولایت افغانستان را تحت تأثیر قرار داده که عمده ترین اثر آن نابودی چراگاه ها و کشت للمی و کاهش ۵۰ فیصدی حاصلات گندم که غذای اصلی مردم ما را تشکیل میدهد می باشد. هم اکنون بیشتر از یک میلیون و چهارصد هزار نفر در کشور ما با ناامنی شدید غذایی مواجه بوده و ادامه حیات شان وابسته به کمک های اضطراری ای است که توسط دولت افغانستان و موسسات امداد رسان بین المللی فراهم می شود و سه میلیون انسان دیگر نیز تا پایان سال نیاز مند این نوع مساعدت هامی باشند. این در حالی است که گرسنگی و کمبود علوفه حدود پنج ملیون مواشی را که در کنار زراعت یکی از پایه های اصلی اقتصاد جوامع محلی در کشور ما را تشکیل میدهد با خطر نابودی ومرگ مواجه ساخته است.
یکی از عوارض ناخواسته وضعیت ایجاد شده در دراز مدت گسترش فقر و مهاجرت های دسته جمعی روستائیان از روستاها به شهر های کوچک و از شهرهای کوچک به شهرهای بزرگ و گسترش حاشیه نشینی درین  شهرها می باشد که این جابجایی گسترده جمعیت در داخل و میان کشورها پی آمد های فراوان اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی وامنیتی به همراه دارد که نمونه بارز آن و ضعیت موجود در سوریه، یمن و سومالی می باشد که تکرار این سناریو در برخی از کشورهای دیگر آسیایی و افریقایی نیز محتمل می باشد.
خانم ها و آقایان:
با درک وضعیت موجود دولت جمهور اسلامی افغانستان با وجود نا گزیری مبارزه  با تروریزم و اختصاص منابع اصلی درین نبرد مرگ و زندگی، در عرصه پیش گیری از حوادث و کاهش خطرات آن فعالیت های خود را روی محور های ذیل متمرکز نموده است:

  • تلاش جدی در جهت تحقق اهداف پیش بینی شده در چارچوب سندای واعلامیه کنفرانس ۲۰۱۶ و آغاز فعالیت برای عملی ساختن پلان منطقوی آسیا برای کاهش خطر پذیری که یکی از اقدامات ما درین زمینه شروع کار درمورد تدوین استراتیژی کاهش خطرات و مقابله با حوادث بر مبنای ارزیابی های جامع از وضعیت موجود می باشد.
  • مقاوم سازی نهاد ها و جوامع محلی در برابر حوادث که هم اکنون دو پروژه آن در شهر های بلخ و کابل در حال تطبیق می باشد.
  • بلند بردن آگاهی عامه در مورد پیش گیری از وقوع حوادث و راه های مقابله با آنها از طریق ترجمه چارچوب کاری سندای به زبانهای ملی و درج موضوعات مرتبط به وقایه و کاهش خطر پذیری در نصاب درسی مؤسسات تحصیلی و مکاتب.
  • تدوین ورکشاپ های مختلف با اشتراک نمایندگان نهادهای دولتی، مؤسسات بین المللی وابسته به  ملل متحد،جامعه مدنی، زنان، رسانه های گروهی، موسسات تحقیقاتی و علمی بخاطر تدوین نقشه راه عملی ساختن چارچوب سندای و تدوین مسوده ابتدایی آن.
  • آغاز کار در مورد تدوین پلاتفرم ملی برای همکاری و همآهنگی میان نهادهای دولتی، مؤسسات بین المللی و موسسات غیردولتی.
  • فعالیت در جهت تدوین پروفایل آسیب پذیری مناطق حادثه خیز با تفکیک نوع حادثه و آگاهی دهی در مورد آن به جوامع محلی و نهادهای  دولتی.
  • فعالیت در جهت ادغام برنامه های کاهش خطرات در برابر حوادث در برنامه های ملی میان مدت و درازمدت.

در جهت تحقق استراتیژی کاهش خطرات و چارچوب کاری سندای با یک  رشته چالش هایی هم مواجه می باشیم که عمده ترین آنها قرار ذیل است:

  • نداشتن دیتابیس مرکزی خسارات و تلفات ناشی از  حوادث؛
  • ظرفیت محدود مدل سازی خطرات ناشی از حوادث و تجزیه و تحلیل معلومات مبتنی بر آن بخاطر مقابله با خطرات باالقوه و باالفعل ناشی از آنها؛
  • کمبود ظرفیت های مالی وتخنیکی برای ادغام مسایل مرتبط به کاهش خطرات در برنامه های انکشافی؛
  • دوام جنگ و بی ثباتی و نا توانی در اجرای برنامه های ناشی از کاهش خطرات در مناطق جنگ زده؛
  • افزایش روند مهاجرت دهاقین و روستائیانی که در اثرتغییرات اقلیمی، خشکسالی و سایر حوادث طبیعی مشاغل خود را از دست داده و در حاشیه شهرها مسکن گزین شده اند و ناتوانی در تأمین نیازها و اسکان مجدد آنها؛
  • تسریع روند بیابان زایی و اثرات مخرب آن بالایی محیط زیست و کیفیت زندگی جوامع محلی؛
    خانم های و آقایان:
    پیچیدگی حوادث طبیعی، گستردگی و فرامرزی شدن خسارات برخاسته از  آن که امروز به شکل مهاجرت های دسته جمعی، تخریب بیشتر محیط زیست، خشونت بیشتر، گسترش فقر و رادیکال شدن فضای سیاسی  درمنطقه ما خود نمایی میکند؛ نشاندهنده این واقعیت است که دیگر هیچ کشوری  به تنهایی نمیتواند در مهار ساختن این هیولای ویرانگر به موفقیت برسد بناءً بر ماست که با استفاده از این فورَم های منطقه ای و جهانی مسایل و مصایب خود را تحلیل نموده و با استمداد خرد جمعی و مبادله دانش و تجربه یکدیگر خود را در راه غلبه بر چالش های یاری نماییم.
    یکبار دیگر با استفاده از فرصت مراتب قدردانی خود را از ملل متحد و مؤسسات وابسته به  آن که در تحقق اهداف چارچوب کاری سندای در جهت کاهش خطر پذیری ما را همکاری نموده اند و هم چنین برگزار کنندگان این کنفرانس ابراز نموده و برای ادامه کار آن آرزوی موفقیت می نمایم.

Comments are closed.